TIL HAMINGJU ÍSLAND

TIL HAMINGJU ÍSLENDINGAR!!!!

Stór dagur í íslenskri sögu í dag. Aðeins einu sinni áður fyrir hálfri öld síðan hefur sami árangur náðst og þó ekki því það er mun erfiðara að ná svona árangri í hópíþrótt. Held ég hafi aldrei átt jafn auðvelt með að vakna á jafn óguðlegum tíma á sunnudegi eins og í dag. Allir hérna voru mjög spenntir yfir leiknum, sérstaklega í byrjun, en svo fór áhuginn reyndar dvínandi þegar fór á líða á leikinn og ísland undir. Mér fannst samt vanta dálitla spennu í leikinn, byrjunin góð en restin af leiknum frekar dauf.

Fyndið hvað maður lifir sig inní þetta, farinn að hafa skoðun á íþróttum, hverjum hefði grunað það, haha. En hver hefur ekki áhuga þegar svona lagað gerist, líklega kemur þetta aldrei til með að gerast aftur á okkar lífsleið en auðvitað er það ekki ómögulegt, bara ekkert sérstaklega líklegt.

Þannig að það er best að njóta núna þegar það er hægt að segja með sanni að við séum næstbest í heimi.....

Skólinn að byrja

Ohhh litli strákurinn minn hann Guðni Jóel, ekki svo lítill lengur. Í gær var skólasetning og minn maður var alveg afskaplega montinn með þetta allt saman, brosti út að eyrum allan tímann. Svo var haldið i bókaleiðangur, ég ætla ekki einu sinni að reyna að þreyta ykkur á því hvað mér finnst um okrið á skólabókamarkaðnum. Það litla sem er hægt að leggja á skólavörur barna, þó þakka ég mig sæla fyrir að skólinn hérna sé ekki með sömu kröfur og Breiðholtsskóli var með en þegar Andri byrjaði í 6 ára bekk þar þá var kostnaðurinn hátt í 20 þúsund krónur, núna náði ég ekki einu sinni helmingnum af þeirri upphæð en var þó að versla fyrir tvö börn. En semsagt í Breiðholtsskóla voru foreldranir sendir í bruðlleiðangur að verlsa tréliti, tússliti, breiða og mjóa, breiða og mjóa vaxliti, möppur í öllum mögulegum stærðum og gerðum og alla liti líka. Spilastokkar, teningar, blýantar að sjálfsögðu og allt sem því tilheyrði og pennaveski en helst eitt fyrir hverja tegund skriffæra, svo eru það skólatöskurnar en þær kosta nú sitt og þá sérstaklega þá sem vilja það besta fyrir börnin sín, semsagt töskur sem falla vel að bakinu og styðja við það og haldast vel uppá öxlunum, ja ég tel mig nú trúa því að flestir falli undir þennan flokk, allavega, það fólk fær nú að skrapa hvern aur úr vasanum því þannig töskur kosta bara tíu þúsund krónur sem er náttúrulega ekki alveg eðlilegt. Ég var nú svo heppin núna að losna alveg við töskukaup þar sem prinsarnir fengu þær í Brasilíu fyrir eflaust töluvert mikið minni pening heldur en það sem þær hefðu kostað hérna heima. En jæja þá er ég samt búin að ausa úr skálum reiði minnar yfir þessu ritfanga og skólabóka okri og bruðli en ykkur að segja þá hefði ég svo sem alveg getað haldið mikið lengur áfram en ég held að internetið sé ekki nógu stórt til að bera þá ræðu svo ég sný mér aftur að máli málanna.

Semsagt við fórum og versluðum skóladótið, Guðni Jóel var spenntastur yfir því að fá nýtt pennaveski og beið í ofvæni eftir að geta valið sér það og endaði á því að finna sér spiderman pennaveski í stíl við spiderman töskuna sem hann fékk fyrir skólann.

Í morgun var hann snöggur á fætur og duglegur að koma sér af stað sem hann hefur nú reyndar alltaf verið en það er orðið ansi langt síðan hann hefur þurft að vakna þar sem hann hefur ekki verið í leikskóla heldur síðan í maí í vor. En þetta gekk allt voðalega vel og Andri fylgdi honum út í rútuna en svo kemur hann einn heim með rútunni seinnipartinn því Andri er klukkutíma lengur í skólanum en hann. Ég ætlaði að fá að fylgja þeim alla leið í rútuna en Andri var alveg æstur að fá að fara einn með honum og sýna honum hvernig þetta virkar allt saman. Ég fann mér afsökun til að labba með þeim hálfa leið með því að taka af þeim myndir að fara í fyrsta skipti saman í rútuna. Andri verður líklega ekki alltaf svona æstur að hafa hann með sér, hehe en mig grunar að svona fyrst til að byrja með hafi Guðni dyggan stuðning bróður síns í frímínútum og á skólalóðinni. Í bekknum hans Guðna eru tveir aðrir strákar sem ég veit um sem eiga stóra bræður sem eru með Andra í bekk og eru vinir hans, skemmtileg tilviljun en mig grunar að þeir eigi eftir að vera ansi harðir ef litlu bræðrum þeirra verður eitthvað strítt. Andri hefur alltaf verið með það á hreinu að hann ætli að vernda bróðir sinn þegar hann kæmi í skólann til hans. Það verður gaman að sjá hvernig þetta á eftir að vera, vonandi þurfa þessir litlu peyjar bara enga "vernd".

Nú ætla ég að láta þetta gott heita í bili, læt fljóta hérna með myndir af Guðna í gær á skólasetningunni og svo í morgun þegar hann fór í fyrsta skipti í skólann.

1. Guðni sestur inní stofuna, þetta er sama stofa og Andri var í í fyrra.

2. Allir krakkarnir að standa aðeins upp og teygja úr sér, voða stuð.

3. Bræðurnir alveg tilbúnir að leggja af stað í skólann.

4. Andri og Guðni á leiðinni út í rútuna.

Heimkoma

Núna eru strákarnir komnir aftur heim frá Brasilíu eftir 3 mánaða ferð. Það er óskaplega notalegt að hafa aftur börn hlaupandi hérna inn og út og fá smá action í húsið. Maður er nú samt varla búinn að fá að sjá þá því þeir hafa meira og minna verið uppteknir við að hitta alla vini sína og segja frá og heyra atburði sumarsins. Þeir eru þónokkuð brúnir og þá sérstaklega á höndum og fótum, liggur við að maður verði að fara að nudda á sig brúnkukremi til að geta gengið við hliðin á þeim. Þeir hafa líka haft frá ýmsu að segja, dýragörðum og skemmtigörðum, strandarlífinu og hótelunum. Þeir eru búnir að flakka aðeins um Brasilíu, fóru til Sao Paulo, Rio de Janero, Joinville, Guarapari og fleiri staði sem ég kann ekki nafnið á. Þeir eru líka búnir að ferðast um þónokkur lönd til að komast á milli Íslands og Brasilíu og til baka. Þegar þeir fóru út fóru þeir fyrst til London svo til Zürich og þaðan til Sao Paulo í Brasilíu. Þegar heim var haldið fóru þeir frá Sao Paulo til Madrid þaðan til París og frá París til Íslands. Í París höfðu þau næstum heilan dag til að skoða sig um þannig að þeir fengu tækifæri til að sjá Effelturninn og Notre-Dam kirkjuna, semsagt heldur betur orðnir heimsborgarar eftir þetta sumar enda búnir að fara til 6 landa í sumar og 7 á þessu ári, geri aðrir betur.
En nú er það hversdagsleikinn sem tekur við og ég held svei mér þá að þeir séu nú bara sáttir við það, þeir voru voðalega spenntir að komast heim en dauðþreyttir og eru eiginlega fyrst núna að jafna sig á þreytunni enda er það varla fyrir fullorðna manneskju að ferðast í rúmlega 2 sólarhringa samfleytt hvað þá börn.

Þeir eru orðnir ótrúlega spenntir að byrja í skólanum og þá sérstaklega Guðni sem er að byrja í 1.bekk. Hann fær kennarann sem Andri var með í fyrra, hana Írisi og Andri fær nýjan kennara sem hefur ekki verið að kenna við skólann áður en er mamma vina hans þannig að hann þekkir hana vel sem er algjör plús fyrir gaur eins og hann.

Annars er lífið bara aftur að komast í fastar skorður eftir sumarið, maður leggst alltaf í smá dvala þegar þeir fara í burtu, nennir ekki að setja í þvottavél á hverjum degi eða að borða við borðið, elda almennilegan kvöldmat á hverju kvöldi og þess háttar, en það ótrúlega fyndið hvað maður dettur strax inní þann gírinn og þeir koma heim, næsta sumar verður þó líklega eitthvað frábrugðið þar sem Hilmar verður orðinn eldri þá og þarf að halda sinni rútínu þótt bræðurnir fari í frí.

Jæja, læt þetta duga í bili, kem með meiri fréttir fljótlega.

Helgin búin

Þá er þessari miklu ferðahelgi lokið. Við enduðum á því að fara í Fossatún í Borgarfirðinum þar sem Húsafell var orðið fullt strax á fimmtudeginum. Mér leist nú ekkert allt of vel á þennan stað fyrst, hefur aldrei fundist þetta neitt sérstaklega heillandi svæði en þetta leynir alveg svakalega á sér, rosalega flottur staður. Við borguðum 600 krónur fyrir nóttina og inní því var aðgangur að sturtu, þvottavél og þurrkara, heitum pottum, minigolf og einhverju flottasta barnaleiksvæði sem finnst, allt á alveg ótrúlega lokuðu og góðu svæði. Einnig er hægt að komast á internet og þarna er líka kaffihús og veitingarsala. Mottóið þarna er heldur ekki að fylla tjaldsvæðið til að græða sem mest, heldur að hafa þetta bara þægilegt og þjónustuna góða. Það hefði t.d. komist mikið  meira af tjöldum þarna en þeir bara vildu ekki fá fleiri. Þetta er fjölskylda sem sér um þetta, þau eru ekki að ráða sér sérstaklega fólk til að vinna þarna heldur er þetta bara fjölskyldu fyrirtæki og verkefni. Við vorum alveg ótrúlega sátt þarna og við eigum alveg pottþétt eftir að koma þarna aftur. 

Við vorum líka alveg ótrúlega fegin að hafa ekki farið í Húsafell en það logaði allt þar í slagsmálum og látum. Ég frétti af fólki sem var þar og langaði bara að komast burt út af látunum en komst það bara ekki því það var svo mikið af tjöldum búin að tjalda fyrir þeim. Húsafell er líka svo stórt og þekkt batterí að það býður dáldið uppá að svona gerist, þarna þarf að hafa mikla gæslu sem fór eitthvað úr skorðum þarna þessa helgi. Leiðinlegt en ég var mikið mikið fegin að hafa bara verið annarsstaðar. 

Svona skemmtum við okkur vel með neonljósin sem voru keypt fyrir börnin, en þau voru alltaf sofnuð áður en það varð dimmt þannig að..... ekki vildum við að þau skemmdust.....

Á laugardeginum fékk ég líka tækifæri til að fara og heimsækja Tótu og nýburann en hún býr þarna í tíu mínútna fjarlægð frá Fossatúni. Þar var mikil gleði yfir litla barninu og þá sérstaklega hjá stóru systir. Þær eru ótrúlega ólíkar sérstaklega hvernig Lishbeth leit út þegar hún fæddist, hún var miklu líkari Tótu, þessi er meira í pabba síns fjölskyldu þó hún sé nú ekki beint lík honum, fyndið hvernig erfðirnar koma fram.

Við ákváðum svo að fara heim á sunnudaginn þar sem allir fengu þá flugu í hausinn að fara í bæinn og djamma þar seinasta kvöldið. Við fórum þá bara að veiða og enduðum á Þingvöllum og eins og Sævar lofaði þá veiddi ég fisk en hann var nú ekki merkilegri en svo að ég sleppti honum bara, hann leit út eins og hornsíli á sterum greyið þannig en ekki svona stór og fínn eins og Sævar kemur heim með þannig að ég er ennþá á þeirri skoðun að Sævar kaupi bara fiskana sem hann kemur heim með. Hérna er sýnishorn af einum sem Sævar veiddi þarna, við vorum að reyna að fá Hilmar til að skoða fiskinn en hann var meira heillaður af því að þa væri verið að taka af honum mynd til að sjá þetta skrítna dýr fyrir framan hann.

Svo á mánudeginum þá kíktum við aftur og fórum þá í Elliðavatn af því við þurftum að skreppa í bæinn en þar gerðist ekki neitt, sáum fiskana en urðum ekki vör við þá. Þurfum bara að fara aftur fljótlega þangað sem það er fiskur, jaaaa, t.d. í Nóatún....

Svo í morgun tók Hilmar uppá því að standa upp í rúminu sínu, alveg ótrúlega montinn með afrekið,  nú er ekki neitt sérstaklega auðvelt að bara leggjast niður og fara að sofa þegar maður kann að standa svona upp og leika einhverjar listir. Hann er alveg ótrúlega kaldur við þetta, þegar honum langar ekki að standa lengur þá bara sleppir hann og lætur sig húrra niður, þannig að það fer að styttast í kúlurnar og marblettina. Læt fljóta hérna myndir af honum með jafnvel þótt hann sé grautdrullugur að fara að sofa eftir hádegismatinn.

Svona er maður duglegur

Langar voða mikið að ná uppfyrir

Fall er faraheill

Já svo hvíslaði því að mér lítill fugl að það væri ekki hægt að kommenta nema maður væri innskráður, ég er með það stillt þannig að allir eiga að geta það, það þarf bara að haka í kassann, name/url, eða nafnlaus. Vonandi gengur það.