Tóta vinkona mín er búin að eyða seinustu tveimur og hálfum mánuði í að bíða eftir litla barninu sínu. Í maí gerði barnið fyrst vart um sig og allt leit út fyrir að krakkinn ætlaði að flýta sér um of í þennan heim, en allt kom fyrir ekki, krakkinn sá að sér og hreiðraði um sig þann tíma sem hann hafði þarna í bumbunni sem betur fer. En biðin hefur nú ekki verið auðveld, Tóta er ekki beint manneskjan sem þolir það að vera svona lengi pökkuð inní bómull og mega ekki einu sinni horfa á skúringarfötuna hvað þá að lyfta henni.
Svo klukkan 8 í gærmorgun fékk ég skilaboð um að vatnið væri farið, og gærdagurinn fór í svakalega spennu eftir meiri fréttum. Klukkan 5 í nótt fékk ég svo loksins skilaboð um að fædd væri lítil stelpa en hún kom í heiminn rétt eftir miðnætti í nótt. Þeim heilsast báðum alveg svakalega vel og allt gekk eins og í sögu. Ég hlakka mikið til að sjá skottuna enda er þetta dáldið eins og eignast litla frænku, við Tóta höfum alltaf verið miklar vinkonur og bjuggum saman á tímabili og Andri hélt meira að segja um tíma að hún væri líka mamma sín.....
Ég óska Tótu minni og Kidda innilega til hamingju með fjölskyldustækkunina og vonandi á allt eftir að ganga eins vel og það hefur gert hingað til.
Færslur
Engin ummæli:
Skrifa ummæli