Flutningar

Ég hef ákveðið að flytja mig um bloggkerfi. Er ekki alveg að fíla þetta blogspot kerfi, finnst bara flókið og leiðinlegt að gera breytingar á útliti síðunnar og uppsetningu og fæ oft upp error-a. Þannig að ég ætla að tékka á wordpress blogginu, er búin að vera að fikta þar og lýst bara alveg ljómandi vel á það, sérstaklega þar sem boðið er upp á íslenska útgáfu.

Slóðin er ingibjörgh.wordpress.com

og fyrir Rss fíklana, þá er auðvitað bara bætt feed við fyrir aftan, ingibjorgh.wordpress.com/feed/

Ég flutti allt héðan yfir á nýju síðuna og hlakka til að fá að heyra hvað fólki finnst.

Kveðja,
Ingibjörg sem er búin að pakka niður hérna og lögð af stað á wordpress......

Mikið að gerast

Viðburðaríkir dagar að baki, allt á hvolfi í fjármálaheiminum og mátti litlu muna að virkilega illa hefði farið. Ótrúlegt hvað svona gerist hratt, allir vissu nú svosem að við værum á niðurleið en ég held að fæstum hafi grunað við værum á svona hraðri niðurleið og hvað þá svona langt. Þetta er hreinlega ævintýri líkast. Þetta er eins og ódýr vísindaskáldsögumynd gerð árið 1993 um það hvernig heimurinn komi til með að fara árið 2000 og e-ð.

Fyrst fellur kerfið og fólk panikar og fer að hegða sér eins og fífl, hlaupa út um allt í geðshræringu til að veita sér björg, það hamstrar mat og olíu þangað til að lítið er eftir, þá fer fólk að berjast fyrir lífu sínu og það sem gildir eru klærnar. Survival of the fittest, gamla góða náttúrulögmálið er efst á baugi og fólk svífst einskins til að ná í seinustu kexpakkana(ég meina hver getur verið kexlaus). Allir tæma útúr bönkunum því þeim er ekki treystandi sem gerir það að verkum að bankakerfið fellur endanlega. Fljótlega eru peningar þó orðnir verðlausir blaðsnefslar og betur nýttir sem eldiviður en til skipta fyrir vörur. Og eins og ástandið sé ekki orðið nógu slæmt, bætist við að skæð bakteríuveira fer að ganga og þúsundir ef ekki miljónir manna deyja og margir aðrir verða örkumla. Vegna mannfallsins geta fáir sinnt þeim samfélagslegu þörfum sem áður þarf að sinna, svosem að mála hús, laga vegi, slá grasbletti og annað slíkt. Allt verður drungalegt og dimmt, sem fer í skapið á fólki og það hættir að treysta hvert öðru. Og þá er nú ekkert eftir til að gera söguna lélegri en að flytja bara til Mars og ferðast um á flugbílum.

Við stefnum að þessu, sjáið bara til, byrjunin er komin...

Bölvuð flensan

Ohhh Andra tókst að smita okkur af flensunni, núna liggjum við Guðni heima með hita. Sævar fór að vinna í morgun og Hilmar fór í pössun sem betur fer því ég er svo orkulaus að ég hefði sko verið endanlega búin á því á hádegi, hann er orðinn svo mikill orkubolti að maður má hafa sig allan við að hafa augu með honum. Hann er hættur að vera í göngugrindinni því hann var orðinn stórhættulegur sjálfum sér í henni. Ég hélt nú ekki að þetta væri hægt en honum tekst einhvernveginn að leggjast fram á hliðina á henni og láta sig vega salt og svo spriklar hann þangað til hann dettur í gólfið..... Þetta gerir hann í hvert skipti sem hann sér eitthvað áhugavert á gólfinu. Hann er líka alltaf á hausnum núna því hann er farinn að labba með og standa allsstaðar upp en ef honum langar að fara einhvert annað þá bara sleppir hann og er ekkert að spá í að hann kunni ekki að standa, hann er semsagt langt á undan sjálfum sér. Um daginn hélt hann á snuddunni sinni og var að vesenast eitthvað með hana og gleymdi alveg að halda sér í eitthvað annað. Við fylgdumst með honum og um leið og hann tók eftir að við værum að horfa þá fór hann að riða og rétt náði að grípa í borðið. Þetta er semsagt alveg að koma hjá honum, það er eflaust ekki ýkja langt þangað til hann fer að labba.

Æi ætla ekki að hafa þetta langt núna, við Guðni ætlum að halda áfram að hafa það kósí meðan við erum ein veik heima, Andri fór uppí bústað í gær því pabba leiddist svo að hafa engan að fíflast í, því miður komst Guðni ekki með núna. Læt flakka hérna nokkrar myndir af Guðna og Hilmari úti á túni í seinustu viku, Andri stakk af þegar hann frétti af tilvonandi myndatöku, næ honum seinna :0)

Hversdagsleikinn ræður ríkjum

Hérna sunnan heiða gengur allt sinn vanagang svosem, Andri er búinn að vera veikur reyndar og þá fer Guðni einn á morgnanna sem er náttúrulega alveg óskaplega kúl. Hann hefur stækkað alveg ógurlega síðan hann byrjaði í skólanum og talar varla um annað en hvað er gaman. Svo eru náttúrulega öll afmælin að fara að skella á. Andri býður spenntur eftir sínu í næstu viku en fyrst á mamma afmæli. Það verður haldið upp á það uppí bústað næstu helgi og Andri Hrafn er orðinn dáldið hræddur um að hann nái ekki að koma þar sem hann er veikur núna en ég hefvenga trú á öðru en að hann komist. Svo er Guðni auðvitað farinn að telja niður og búa til óskalista hvað hann vill fá í afmælisgjöf. Ef einhver vill hugmynd um hvað hann vill þá er rafmagnsgítar ofarlega á listanum og líka gsm sími.

Sævar er byrjaður á fullu að vinna aftur eftir að hafa klárað fæðingarorlofið. Hann er líka mjög líklega kominn með samning hjá meistara hjá JÁverk, þeir tóku mjög vel í að taka hann á samning og vilja alls ekki missa hann frá sér, sem er léttir þegar það er verið að segja upp mönnum í hrönnum. Pólverjarnir týnast núna einn og einn heim, en þeim hefur ófáum verið sagt upp hjá JÁverk eins og annarsstaðar. Æi ég segi ekki annað en að það megi nú vera í lagi. Það voru hérna fyrir austan aðilar sem voru ekki alveg með alla fulla fimm í lagi. Einn þeirra sérstaklega var alveg virkilega ógeðslegur, við vissum ekki betur en að hann hafi farið heim aftur en þegar strákarnir komu heim frá Brasilíu, kom sá maður útúr tollinum líklega að koma úr vél frá Munich. Maður getur nú ekki annað en hugsað að þetta sé maður sem á líklega ekki afturkvæmt heim til Póllands því hann var hérna á Selfossi í dáldinn tíma atvinnulaus. Hann sat um stelpurnar á kössunum í Nóatúni og var gónandi á litlar stelpur og bara virkilega óhugnarlegur.
En þetta er það sem er búið að kalla yfir okkur. Meira að segja lögreglan viðurkennir að að fólk af erlendu bergi brotið sýnir þeim aukna óvirðingu og er mikið að brjóta af sér. Held að þeir hafi nú fengið sönnun á máli sínu núna seinustu helgi þegar lögregluþjónn var laminn í heimahúsi þar sem hann var kallaður að vegna hávaða, félagi hans gat ekkert gert þar sem aðrir í partýinu stoppuðu hann að komast að. Þessu liði er alveg sama, þeir vita alveg að lögreglan hérna er ekki vopnuð og getur ekkert varið sig, þeir hafa ekki einu sinni heimild til að sveifla kylfunni því hún er aðeins til að vísa umferð. Held það sé kominn tími á að veita lögreglunni aðeins rýmri heimild til að verja sig. En líklega þarf einhver að slasast alvarlega eða deyja til að úr því verði, eins og með bílslysin.
Maður verður líka dáldið var við þennan klíkuskap hjá útlendinunum þegar maður fer í miðbæinn. Seinast þegar við fórum (og þá ekki búin að fara í rúmlega ár eða eitthvað) þá vorum við að reyna að komast inná Glaumbar, þar fyrir utan stóð stór lögreglubíll og ringlaður dyravörður í dyrunum sem öskraði á alla að hann vildi sja skilríki. Ok, það er svosem ekkert óeðlileg sjón nema hvað að það hlustaði enginn á hann, heldur ruddist hópur af æstum Pólverjum fram og til baka, inn og út og voru mjög æstir. Þarna var greinilega eitthvað klíkudæmi í gangi, veit ekki hvað en maður sá svosem að eitthvað var búið að ganga á. Þegar við komumst svo inn og pólverjastraumurinn róaðist aðeins var ekki þverfótað fyrir leðurjakkaklæddum karlmönnum af erlendu bergi brotnir og kvenmönnum í allt of stuttum pilsum og bolum, ofmálaðar með pínuveski hangandi á öxlinni. Kræst, Glaumbar eins og ég þekkti hann hefur verið hertekinn af Pólverjum, Litháum, Filipseyjingum og Tælendinum. Ekki misskilja mig, ábyggilega ágætis fólk og bla bla en Íslendingarnir eru farnir að flýja þetta. Og maður skilur það vel, þetta fólk hegðar sér allt öðruvísi en við, miklu meiri harka og drekkur líka öðruvísi. Ekki það að við séum barnanna best en mér finnst bara að við þurfum ekkert að bæta á þau vandræði. Sjáum til einhvernveginn grunar manni að þessar frjálsu reglur um innkomu í landið verði hertar fyrr en síðar.

Jæja, ég er aftur farin að tuða haha, læt þetta duga í bili af tuði, ætlaði bara að segja ykkur hvað væri í gangi í okkar daglega lífi, líklega kemur þetta því þó við.....

Loksins nýtt blogg

Úfff tíminn líður hratt, ætlaði fyrir löngu að vera búin að skrifa eitthvað hérna inn en það hefur bara dottið upp fyrir. Allavega, þá eru strákarnir byrjaðir í skólanum og það er alveg svakalegt stuð sérstaklega hjá Guðna Jóel, það er bara allt gaman. Það er gaman í smíðum og hann fór á bókasafnið og það var gaman og hann er búinn að fara í sund og já auðvitað var það líka gaman, kennarinn hans er búinn að vera frá og hann er búinn að vera með gamla kennarann hans Andra og það er FRÁBÆRT!!!! Hann er líka búinn að fatta að hann er ekki sá eini í skólanum sem er fimm ára, hann er búinn að finna tvo aðila sem eru í þeirri erfiðu stöðu en hann bíður spenntur eftir að komast í sex ára flokkinn.
Andri er nú ekki alveg eins spenntur yfir þessu öllu en honum finnst samt voðalega gaman. Hann er farinn að hafa óþarflega mikla skoðun á hlutunum sem mér finnst reyndar bara gaman og fyndið. Húfan hans er t.d. orðin alveg ferlega hallærisleg allt í einu og allt sem Guðni gerir og hefur gaman af er alveg hræðilega barnalegt, þ.e. þegar vinir hans eru nálægt til að hlusta á það. Svo eru náttúrulega einhver ákveðin föt sem hægt er að fara í í skólann en önnur, ekki að ræða það. En eins og ég segi hef ég bara gaman af þessu, það er svaka þroskamerki að vilja fara að stjóra lífi sínu sjálfur og taka sjálfstæðar ákvarðanir þannig að maður getur nú varla kvartað.
En það er eitt sem aldrei breytist, báðir elska þeir litla bróðir sinn út af lífinu, Guðni getur ekki farið uppí rúm án þess að kyssa hann góða nótt og Andri dregur ennþá krakka með sér heim úr skólanum til að sýna þeim Hilmar Darra. Núna er Hilmar komin með tönn, hún kom upp á laugardaginn og það finnst Andra alveg rosalega spennandi. Þeir eru líka alltaf að fatta eitthvað nýtt sem Hilmar getur sem hann gat ekki áður en þeir fóru og Hilmar er líka alltaf að læra eitthvað nýtt.
Úffff, hann virðist ætla að vera dáldið hress hann Hilmar, hann prílar og klöngrast og fer hér hratt um. Það er ekki hægt að líta af honum eitt augnablik þá er hann komin einhvert sem hann á ekki að vera. Eldhússkáparnir mínir eru alveg rosalega vinsælir núna og ískápurinn og frystirinn, eftir að hafa lokað ísskápnum endalaust hérna einn daginn sá ég fram á að ég yrði bara að teypa hann, þannig að ískápurinn er innsiglaður núna þessa dagana. Maður getur heldur ekki litið af honum þegar hann er í matarstólnum sínum því hann reynir að standa uppúr honum, ég þarf að fá mér beisli á hann sem fyrst. Í göngugrindinni reynir hann stundum að velta sér uppúr, það er alveg glænýtt, þá hallar hann sér alveg fram og spriklar með fæturnar í lausu lofti, voðalega sniðugt og hann dettur næstum. Hann getur ekki verið á gólfinu í 1 mínútu eftirlitslaus því að þá er hann staðinn upp einhversstaðar og hann hikar ekkert við að sleppa sér alveg ef hann þarf að nota báðar hendur en hann hefur ekki jafnvægi til að standa einn, svo stundum þá labbar hann bara fram af brúninni sem hann hélst sér í, honum er alveg sama. Vinkona mín bauð mér leikgrind fyrir hann og ég ætla bara að þiggja það hjá henni svo ég komist allavega í þvottahúsið eða geti eldað án þess að maturinn brenni við þegar ég þarf að hlaupa og bjarga honum.

En já þetta er svona það helsta sem er að frétta af okkur, fyrir utan auðvitað að ég er komin í fjarnám í Iðnskólanum, ætla að taka 3 áfanga þar í Grunnnámi upplýsinga og fjölmiðlagreina. Ég er þá að læra myndvinnslu og þessháttar núna þessa önn. Ef þetta gengur vel og allt gengur upp sem þarf að ganga upp ætla ég bara að skella mér í fullan skóla eftir áramót og keyra á milli og stefna þá á grafíska miðlun. Er orðin svo leið á að rembast eins og rjúpa við staur að taka þetta í fjarnámi og aldrei sjá fyrir endann á nokkru að það er ekki eðlilegt, í fjarnámi myndi ég líklega klára í kringum fertugt og klára háskóla langt gengin í fimmtugt, hvað er gaman að því. Fyrir utan það að ég væri með rúman hundrað þúsund kall í laun allann þann tíma þar sem ég vinn á leikskóla.

Jæja, þetta er orðið svoldið langt, ég ætla að geyma ræðuna um skoðun mína á launum leikskólastarfsfólks þangað til seinna, þessi færsla færi að telja í blaðsíðum ef ég færi inná þá braut núna, haha.

Þangað til næst....

TIL HAMINGJU ÍSLAND

TIL HAMINGJU ÍSLENDINGAR!!!!

Stór dagur í íslenskri sögu í dag. Aðeins einu sinni áður fyrir hálfri öld síðan hefur sami árangur náðst og þó ekki því það er mun erfiðara að ná svona árangri í hópíþrótt. Held ég hafi aldrei átt jafn auðvelt með að vakna á jafn óguðlegum tíma á sunnudegi eins og í dag. Allir hérna voru mjög spenntir yfir leiknum, sérstaklega í byrjun, en svo fór áhuginn reyndar dvínandi þegar fór á líða á leikinn og ísland undir. Mér fannst samt vanta dálitla spennu í leikinn, byrjunin góð en restin af leiknum frekar dauf.

Fyndið hvað maður lifir sig inní þetta, farinn að hafa skoðun á íþróttum, hverjum hefði grunað það, haha. En hver hefur ekki áhuga þegar svona lagað gerist, líklega kemur þetta aldrei til með að gerast aftur á okkar lífsleið en auðvitað er það ekki ómögulegt, bara ekkert sérstaklega líklegt.

Þannig að það er best að njóta núna þegar það er hægt að segja með sanni að við séum næstbest í heimi.....

Skólinn að byrja

Ohhh litli strákurinn minn hann Guðni Jóel, ekki svo lítill lengur. Í gær var skólasetning og minn maður var alveg afskaplega montinn með þetta allt saman, brosti út að eyrum allan tímann. Svo var haldið i bókaleiðangur, ég ætla ekki einu sinni að reyna að þreyta ykkur á því hvað mér finnst um okrið á skólabókamarkaðnum. Það litla sem er hægt að leggja á skólavörur barna, þó þakka ég mig sæla fyrir að skólinn hérna sé ekki með sömu kröfur og Breiðholtsskóli var með en þegar Andri byrjaði í 6 ára bekk þar þá var kostnaðurinn hátt í 20 þúsund krónur, núna náði ég ekki einu sinni helmingnum af þeirri upphæð en var þó að versla fyrir tvö börn. En semsagt í Breiðholtsskóla voru foreldranir sendir í bruðlleiðangur að verlsa tréliti, tússliti, breiða og mjóa, breiða og mjóa vaxliti, möppur í öllum mögulegum stærðum og gerðum og alla liti líka. Spilastokkar, teningar, blýantar að sjálfsögðu og allt sem því tilheyrði og pennaveski en helst eitt fyrir hverja tegund skriffæra, svo eru það skólatöskurnar en þær kosta nú sitt og þá sérstaklega þá sem vilja það besta fyrir börnin sín, semsagt töskur sem falla vel að bakinu og styðja við það og haldast vel uppá öxlunum, ja ég tel mig nú trúa því að flestir falli undir þennan flokk, allavega, það fólk fær nú að skrapa hvern aur úr vasanum því þannig töskur kosta bara tíu þúsund krónur sem er náttúrulega ekki alveg eðlilegt. Ég var nú svo heppin núna að losna alveg við töskukaup þar sem prinsarnir fengu þær í Brasilíu fyrir eflaust töluvert mikið minni pening heldur en það sem þær hefðu kostað hérna heima. En jæja þá er ég samt búin að ausa úr skálum reiði minnar yfir þessu ritfanga og skólabóka okri og bruðli en ykkur að segja þá hefði ég svo sem alveg getað haldið mikið lengur áfram en ég held að internetið sé ekki nógu stórt til að bera þá ræðu svo ég sný mér aftur að máli málanna.

Semsagt við fórum og versluðum skóladótið, Guðni Jóel var spenntastur yfir því að fá nýtt pennaveski og beið í ofvæni eftir að geta valið sér það og endaði á því að finna sér spiderman pennaveski í stíl við spiderman töskuna sem hann fékk fyrir skólann.

Í morgun var hann snöggur á fætur og duglegur að koma sér af stað sem hann hefur nú reyndar alltaf verið en það er orðið ansi langt síðan hann hefur þurft að vakna þar sem hann hefur ekki verið í leikskóla heldur síðan í maí í vor. En þetta gekk allt voðalega vel og Andri fylgdi honum út í rútuna en svo kemur hann einn heim með rútunni seinnipartinn því Andri er klukkutíma lengur í skólanum en hann. Ég ætlaði að fá að fylgja þeim alla leið í rútuna en Andri var alveg æstur að fá að fara einn með honum og sýna honum hvernig þetta virkar allt saman. Ég fann mér afsökun til að labba með þeim hálfa leið með því að taka af þeim myndir að fara í fyrsta skipti saman í rútuna. Andri verður líklega ekki alltaf svona æstur að hafa hann með sér, hehe en mig grunar að svona fyrst til að byrja með hafi Guðni dyggan stuðning bróður síns í frímínútum og á skólalóðinni. Í bekknum hans Guðna eru tveir aðrir strákar sem ég veit um sem eiga stóra bræður sem eru með Andra í bekk og eru vinir hans, skemmtileg tilviljun en mig grunar að þeir eigi eftir að vera ansi harðir ef litlu bræðrum þeirra verður eitthvað strítt. Andri hefur alltaf verið með það á hreinu að hann ætli að vernda bróðir sinn þegar hann kæmi í skólann til hans. Það verður gaman að sjá hvernig þetta á eftir að vera, vonandi þurfa þessir litlu peyjar bara enga "vernd".

Nú ætla ég að láta þetta gott heita í bili, læt fljóta hérna með myndir af Guðna í gær á skólasetningunni og svo í morgun þegar hann fór í fyrsta skipti í skólann.

1. Guðni sestur inní stofuna, þetta er sama stofa og Andri var í í fyrra.

2. Allir krakkarnir að standa aðeins upp og teygja úr sér, voða stuð.

3. Bræðurnir alveg tilbúnir að leggja af stað í skólann.

4. Andri og Guðni á leiðinni út í rútuna.

Heimkoma

Núna eru strákarnir komnir aftur heim frá Brasilíu eftir 3 mánaða ferð. Það er óskaplega notalegt að hafa aftur börn hlaupandi hérna inn og út og fá smá action í húsið. Maður er nú samt varla búinn að fá að sjá þá því þeir hafa meira og minna verið uppteknir við að hitta alla vini sína og segja frá og heyra atburði sumarsins. Þeir eru þónokkuð brúnir og þá sérstaklega á höndum og fótum, liggur við að maður verði að fara að nudda á sig brúnkukremi til að geta gengið við hliðin á þeim. Þeir hafa líka haft frá ýmsu að segja, dýragörðum og skemmtigörðum, strandarlífinu og hótelunum. Þeir eru búnir að flakka aðeins um Brasilíu, fóru til Sao Paulo, Rio de Janero, Joinville, Guarapari og fleiri staði sem ég kann ekki nafnið á. Þeir eru líka búnir að ferðast um þónokkur lönd til að komast á milli Íslands og Brasilíu og til baka. Þegar þeir fóru út fóru þeir fyrst til London svo til Zürich og þaðan til Sao Paulo í Brasilíu. Þegar heim var haldið fóru þeir frá Sao Paulo til Madrid þaðan til París og frá París til Íslands. Í París höfðu þau næstum heilan dag til að skoða sig um þannig að þeir fengu tækifæri til að sjá Effelturninn og Notre-Dam kirkjuna, semsagt heldur betur orðnir heimsborgarar eftir þetta sumar enda búnir að fara til 6 landa í sumar og 7 á þessu ári, geri aðrir betur.
En nú er það hversdagsleikinn sem tekur við og ég held svei mér þá að þeir séu nú bara sáttir við það, þeir voru voðalega spenntir að komast heim en dauðþreyttir og eru eiginlega fyrst núna að jafna sig á þreytunni enda er það varla fyrir fullorðna manneskju að ferðast í rúmlega 2 sólarhringa samfleytt hvað þá börn.

Þeir eru orðnir ótrúlega spenntir að byrja í skólanum og þá sérstaklega Guðni sem er að byrja í 1.bekk. Hann fær kennarann sem Andri var með í fyrra, hana Írisi og Andri fær nýjan kennara sem hefur ekki verið að kenna við skólann áður en er mamma vina hans þannig að hann þekkir hana vel sem er algjör plús fyrir gaur eins og hann.

Annars er lífið bara aftur að komast í fastar skorður eftir sumarið, maður leggst alltaf í smá dvala þegar þeir fara í burtu, nennir ekki að setja í þvottavél á hverjum degi eða að borða við borðið, elda almennilegan kvöldmat á hverju kvöldi og þess háttar, en það ótrúlega fyndið hvað maður dettur strax inní þann gírinn og þeir koma heim, næsta sumar verður þó líklega eitthvað frábrugðið þar sem Hilmar verður orðinn eldri þá og þarf að halda sinni rútínu þótt bræðurnir fari í frí.

Jæja, læt þetta duga í bili, kem með meiri fréttir fljótlega.

Helgin búin

Þá er þessari miklu ferðahelgi lokið. Við enduðum á því að fara í Fossatún í Borgarfirðinum þar sem Húsafell var orðið fullt strax á fimmtudeginum. Mér leist nú ekkert allt of vel á þennan stað fyrst, hefur aldrei fundist þetta neitt sérstaklega heillandi svæði en þetta leynir alveg svakalega á sér, rosalega flottur staður. Við borguðum 600 krónur fyrir nóttina og inní því var aðgangur að sturtu, þvottavél og þurrkara, heitum pottum, minigolf og einhverju flottasta barnaleiksvæði sem finnst, allt á alveg ótrúlega lokuðu og góðu svæði. Einnig er hægt að komast á internet og þarna er líka kaffihús og veitingarsala. Mottóið þarna er heldur ekki að fylla tjaldsvæðið til að græða sem mest, heldur að hafa þetta bara þægilegt og þjónustuna góða. Það hefði t.d. komist mikið  meira af tjöldum þarna en þeir bara vildu ekki fá fleiri. Þetta er fjölskylda sem sér um þetta, þau eru ekki að ráða sér sérstaklega fólk til að vinna þarna heldur er þetta bara fjölskyldu fyrirtæki og verkefni. Við vorum alveg ótrúlega sátt þarna og við eigum alveg pottþétt eftir að koma þarna aftur. 

Við vorum líka alveg ótrúlega fegin að hafa ekki farið í Húsafell en það logaði allt þar í slagsmálum og látum. Ég frétti af fólki sem var þar og langaði bara að komast burt út af látunum en komst það bara ekki því það var svo mikið af tjöldum búin að tjalda fyrir þeim. Húsafell er líka svo stórt og þekkt batterí að það býður dáldið uppá að svona gerist, þarna þarf að hafa mikla gæslu sem fór eitthvað úr skorðum þarna þessa helgi. Leiðinlegt en ég var mikið mikið fegin að hafa bara verið annarsstaðar. 

Svona skemmtum við okkur vel með neonljósin sem voru keypt fyrir börnin, en þau voru alltaf sofnuð áður en það varð dimmt þannig að..... ekki vildum við að þau skemmdust.....

Á laugardeginum fékk ég líka tækifæri til að fara og heimsækja Tótu og nýburann en hún býr þarna í tíu mínútna fjarlægð frá Fossatúni. Þar var mikil gleði yfir litla barninu og þá sérstaklega hjá stóru systir. Þær eru ótrúlega ólíkar sérstaklega hvernig Lishbeth leit út þegar hún fæddist, hún var miklu líkari Tótu, þessi er meira í pabba síns fjölskyldu þó hún sé nú ekki beint lík honum, fyndið hvernig erfðirnar koma fram.

Við ákváðum svo að fara heim á sunnudaginn þar sem allir fengu þá flugu í hausinn að fara í bæinn og djamma þar seinasta kvöldið. Við fórum þá bara að veiða og enduðum á Þingvöllum og eins og Sævar lofaði þá veiddi ég fisk en hann var nú ekki merkilegri en svo að ég sleppti honum bara, hann leit út eins og hornsíli á sterum greyið þannig en ekki svona stór og fínn eins og Sævar kemur heim með þannig að ég er ennþá á þeirri skoðun að Sævar kaupi bara fiskana sem hann kemur heim með. Hérna er sýnishorn af einum sem Sævar veiddi þarna, við vorum að reyna að fá Hilmar til að skoða fiskinn en hann var meira heillaður af því að þa væri verið að taka af honum mynd til að sjá þetta skrítna dýr fyrir framan hann.

Svo á mánudeginum þá kíktum við aftur og fórum þá í Elliðavatn af því við þurftum að skreppa í bæinn en þar gerðist ekki neitt, sáum fiskana en urðum ekki vör við þá. Þurfum bara að fara aftur fljótlega þangað sem það er fiskur, jaaaa, t.d. í Nóatún....

Svo í morgun tók Hilmar uppá því að standa upp í rúminu sínu, alveg ótrúlega montinn með afrekið,  nú er ekki neitt sérstaklega auðvelt að bara leggjast niður og fara að sofa þegar maður kann að standa svona upp og leika einhverjar listir. Hann er alveg ótrúlega kaldur við þetta, þegar honum langar ekki að standa lengur þá bara sleppir hann og lætur sig húrra niður, þannig að það fer að styttast í kúlurnar og marblettina. Læt fljóta hérna myndir af honum með jafnvel þótt hann sé grautdrullugur að fara að sofa eftir hádegismatinn.

Svona er maður duglegur

Langar voða mikið að ná uppfyrir

Fall er faraheill

Já svo hvíslaði því að mér lítill fugl að það væri ekki hægt að kommenta nema maður væri innskráður, ég er með það stillt þannig að allir eiga að geta það, það þarf bara að haka í kassann, name/url, eða nafnlaus. Vonandi gengur það.

Verslunarmannahelgi framundan

Nú erum við búin að "hanga" heima hjá okkur alveg í 5 daga og kannski alveg heila 8-9 daga í þessum mánuði og þar af leiðandi komin með dálitla útþrá. Það er mjög hentugt núna þar sem verslunarmannahelgin er yfirvofandi. Ég er bara þannig að það kemur ekki til greina að hanga heima og gera ekki neitt, hef aldrei verið bara heima og ekkert farið, ekki einu sinni þegar ég var krakki. Mamma og pabbi fóru alltaf einhvert um verslunarmannahelgina, jafnvel þótt pabbi hefði verið búinn að vera að vinna í hátt í 2 sólarhringa samfleytt fyrir helgina þá var sest upp í bílinn og brunað af stað. Núna er engin undantekning, í útilegu skulum við. Stefnan er tekin á Húsafell með Emmu vinkonu og fleira fólki. Þar er alltaf voða fjör sérstaklega fyrir börnin, en þau verða þónokkur með í för. Við höfum svo hugsað okkur að kíkja eitthvað í veiði á daginn líka. Sævar er alveg óður að reyna að smita mig af þessari veiðidellu. Ég hef nokkrum sinnum farið að veiða með Sævari og aldrei hefur neitt gerst og ég er farin að stríða honum á því að ég sé viss um að hann kaupi bara fiskana sem hann kemur með heim eftir veiðiferðir með strákunum. En ég efast ekkert um að þetta sé gaman þegar eitthvað gerist, við höfum bara ekki verið að fara á réttu staðina, maður fær fljótt leið á að standa þarna við vatnið þegar maður verður ekki einu sinni var við að líf sé í vatninu. Þannig að nú verður það reynt, að landa einum stórum, segir maður það ekki. Það verður gaman að sjá hvað gerist.

Ég vona að allir komi til með að eiga ánægulega helgi, það ætla ég svo sannarlega að gera og vonandi fara allir varlega í umferðinni sem er aldrei meiri en þessa helgi. Slysalausa helgi takk fyrir, góða ferð. 

Lítil prinsessa fædd

Tóta vinkona mín er búin að eyða seinustu tveimur og hálfum mánuði í að bíða eftir litla barninu sínu. Í maí gerði barnið fyrst vart um sig og allt leit út fyrir að krakkinn ætlaði að flýta sér um of í þennan heim, en allt kom fyrir ekki, krakkinn sá að sér og hreiðraði um sig þann tíma sem hann hafði þarna í bumbunni sem betur fer. En biðin hefur nú ekki verið auðveld, Tóta er ekki beint manneskjan sem þolir það að vera svona lengi pökkuð inní bómull og mega ekki einu sinni horfa á skúringarfötuna hvað þá að lyfta henni.
Svo klukkan 8 í gærmorgun fékk ég skilaboð um að vatnið væri farið, og gærdagurinn fór í svakalega spennu eftir meiri fréttum. Klukkan 5 í nótt fékk ég svo loksins skilaboð um að fædd væri lítil stelpa en hún kom í heiminn rétt eftir miðnætti í nótt. Þeim heilsast báðum alveg svakalega vel og allt gekk eins og í sögu. Ég hlakka mikið til að sjá skottuna enda er þetta dáldið eins og eignast litla frænku, við Tóta höfum alltaf verið miklar vinkonur og bjuggum saman á tímabili og Andri hélt meira að segja um tíma að hún væri líka mamma sín.....

Ég óska Tótu minni og Kidda innilega til hamingju með fjölskyldustækkunina og vonandi á allt eftir að ganga eins vel og það hefur gert hingað til.

Komin heim

Jæja, þá erum við komin heim úr ferðinni, henni lauk reyndar á föstudaginn en við gistum eina nótt í viðbót fyrir austan og grilluðum saman og svona. Þetta var alveg hörkugaman og reyndar það gaman að strákarnir voru búnir að ákveða að fara aftur af stað í dag. En við Theó sáum fram á að sniðugra væri bara að gefa hestunum smá ferðapásu í viku og fara eftir verslunarmannahelgina í dáldið langa ferð í staðinn, verðum þá líklega í 5 daga. Þá er stefnt á að þræða Landeyjarnar endilangar, vestur og austur Landeyjar og enda svo á því að fara meðfram þjóðveginum alla leið uppá Fet. Svo komu upp hugmyndir um að fara jafnvel eina alvöruferð með meira tamin hross og geta þá farið einhvert inná fjöll eða eitthvað úr alfaraleið. Núna vorum við aðalega bara með 4 og 5 vetra hross og þess vegna var ekkert farið neitt voðalega langt á hverri dagsleið. En eins og ég sagði var þetta alveg ógurlega gaman og við bíðum bara spennt eftir að fara aftur.
Við tókum með eina meri frá okkur og létum hana hlaupa með, ekki veitir af því hún er spikfeit greyið og það stendur til að koma henni í dóm næsta vor þannig að hún verður í hörku þjálfun í vetur og hefði gott af því að láta aðeins renna af spikinu á sér áður en það hefst. Svo voru með okkur tveir ungir hestamenn, Hilmar Darri og Herdís Björg, þau stóðu sig ótrúlega vel að sitja í bílnum og vera stillt og þæg, en auðvitað reynir svona töluvert á svona litlar sálir. Hilmar var orðinn dáldið mikið þreyttur á föstudagskvöldinu og steinsofnaði klukkan 7 um kvöldið. En það var ótrúlega gaman að fylgjast með honum þarna, um leið og hann sá hestana koma hlaupandi hreinlega skríkti hann, þannig að það er óhætt að segja að hann sé strax komin með hestasóttina.

Ég tók alveg helling af myndum í ferðinni og hérna er svona rjóminn af þeim:

1. Séð á hópinn aftanfrá, Bergrún og Rúnar reka á eftir.

2. Varla lögð af stað þegar þurfti að stoppa til að yfirfara járningar, Sævar og Jói tóku það að sér að skiptast á að járna og að sjálfsögðu að metast um það hvor járnaði betur .

3. Sævar í afslöppun í einu stoppinu.


4. Sævar og Jói að leiða hópinn.
5. Stóðið að koma að Skarði en þar var endað fyrsta daginn.


6. Hilmar Darri og Theó við félagsheimili Landmanna

7. Herdís Björg(2 ára) var þyrst, er þá ekki bara málið að drekka úr mörgum glösum


8. Hilmar Darri að hnoðast á pabba sínum


9. Hver segir svo að karlmenn geti ekki gert tvo hluti í einu, Jói að senda SMS á baki.


10. Sævar að bíða eftir að stóðið elti sig inní smá gerði til að stoppa.

11. Hilmar Darri að prófa Flautu

12. Ekkert smá ánægður á hestbaki

Ekki enn farin

Við erum nú ekki enn farin í þessa ferð okkar en stefnan er tekin á morgundaginn. Ætlum að hittast um 9 leytið í fyrramálið og fara þá að græja og gera og leggja svo af stað uppúr hádeginu. Dagurinn í dag og gærdagurinn hefur farið í járningar og svoleiðis og núna er ég að týna saman það sem við þurfum helst að hafa með. Ekkert smá fyrirtæki að taka barn með sér í næturgistingu... Við erum að tala um það að Patrollan okkar er alveg sneisafullur þegar við förum einhvert með Hilmar en núna þarf ég líka að gera ráð fyrir því að hafa pláss fyrir reiðtýin og að fólk geti setið í sætunum. Þannig að skipulagningin þarf að vera ægileg. Þar sem ég er ekkert sérstaklega mikið inná því sviði fær Sævar venjulega það verðuga verkefni að raða í bílinn. Raða er ekki inní minni orðabók, ég til dæmis vill frekar hrúga dótinu eða bara þegar það verður þröngt að ýta því innar svo ég þurfi nú ábyggilega ekki að taka út einn einasta hlut til að endurskipuleggja bílinn, nú eða ferðatöskuna eða skápana eða..... Æi jú gat þí pójnt. 

Já, í fyrramálið fara strákarnir í það að keyra hrossin á byrjunarpunkt og við Theó ætlum að taka að okkur að sjá um matarmálin, smyrja og klára að versla inn það sem við ætlum að borða yfir daginn. Reyndar hefði mér þótt það athyglisverðara ef þetta hefði verið á hinn veginn, að við myndum keyra hrossin og að þeir myndu finna nesti. Þarf svosem ekki að segja sjálfri mér hvernig það væri, kexpakki og svali, PERFECT. Planið hjá okkur er pínulítið flóknara, þ.e. að smyrja einhverjar samlokur með salati og kannski sinnepsósubrauð(mmmm nammi) og skemmtilegast hefði nú verið ef við hefðum haft tíma í að baka muffur, kannski náum við því annaðkvöld fyrir fimmtudaginn.

En allavega, ef ég ætla að leggja af stað klukkan 8 í fyrramálið ætti ég nú að fara að klára að finna mig til, þangað til næst....

Fyrsta blogg

Þetta er nú aðalega sett upp til að geta commentað hjá henni Þóru, það er víst ekki hægt að commenta nema maður sé notandi en ég læt það ekki stoppa mig frekar en annað. Og fyrst að ég er byrjuð á þessu þá gæti ég bara as well haldið áfram. Sjáum til, kannski pósta ég einhverjum myndum hérna með, kannski bara af því sem við erum að gera, er þetta ekki til þess. T.d. erum við núna í vikunni að fara með Theó og Jóa í rekstur. Rekstur er semsagt fyrir þá sem ekki skilja og vita(hef rekið mig á það undanfarna daga að það er fólk sem ekki veit það), hrossarekstur, þá förum við með hóp af hrossum og nokkrir eru á baki og svo er stóðið rekið áfram einhverja fyrirframákveðna leið, var þetta nógu skýrt. Ég ætla sjálf að vera trúss og fyrir þá sem ekki vita það og skilja (það eru nefnilega líka nokkrir skilst mér), er það manneskjan sem keyrir með stóðinu og heldur utan um matinn og tekur uppí knapana sem eru orðnir þreyttir og vilja fá smá hvíld, og svo ferja ég auðvitað allt draslið sem þarf að fara með. 

Þetta verður ábyggilega svakalegt stuð og er planið að vera í svona 3 daga en við förum nú samt ekki langt á hverjum degi þar sem þetta eru frekar ung hross og við keyrum bara til baka seinnipartinn og gistum öll á Feti þar sem Theó og Jói búa.

Planið er að leggja af stað á þriðjudag en á morgun förum við til þeirra og karlarnir ætla að járna og við Theó að skipuleggja hvað skal eta og hvar skal stoppa. 

Well, pósta einhverjum myndum úr ferðinni þegar heim verður komið á fimmtudaginn.

Ciao.